مسوول اجرائیات شهرداری ساوه گفت: بر اساس بررسی های انجام شده توسط این واحد، افرادی که در این شهر اقدام به تکدی گری می کنند، نیازمندان واقعی جامعه نیستند.

ساوه- مسوول اجرائیات شهرداری ساوه گفت: بر اساس بررسی های انجام شده توسط این واحد، افرادی که در این شهر اقدام به تکدی گری می کنند، نیازمندان واقعی جامعه نیستند.

مدیرکل اوقاف و امور خیریه استان زنجان فقرزدایی را از آثار وقف در جامعه عنوان کرد و گفت: گسترش عدالت و حرکت به سوی خوبی‌ها از دیگر آثار این حسنه محسوب می‌شود.

وی با بیان اینکه با احیای سنت حسنه وقف بسیاری از مشکلات جامعه حل می‌شود، خاطرنشان کرد: ترویج فرهنگ و تفکر شیعه از برکات وقف محسوب می‌شود.

باقری جلوگیری از تکثر ثروت و توزیع عادلانه ثروت‌های جامعه را از دیگر مزایای وقف عنوان کرد و گفت: موقوفات ذخیره‌سازی لازم برای جامعه محسوب می‌شود.

وی بر ضرورت آشنایی مردم با آثار و برکات موقوفات تاکید کرد و افزود: باید وقف جدید در جامعه با اطلاع‌رسانی‌های لازم ایجاد شود.

بهترین مسلمانان نیازمندان آنها هستند این جمله روایتی است از زبان پیامبر گرامی اسلام، روایتی که با کمی تأمل در آن می توان مرز خوب و بد و بهتر و بدتر را در جامعه تشخیص داد. آری فقر ممدوح از جمله فضائل اخلاقی است که دست یافتن به آن کار هر کسی نیست چرا که فقر سیره و انتخاب غالب انبیاء و اولیاء بوده است. فقر ممدوح فضیلتی که خداوند هر کسی را دوست داشته باشد به وی فقر عطا می کند، جالب است بدانید فقر ممدوح به معنای در اختیار نداشتن همه یا بخشی از نیازمندی های مادی و لوازم ضروری زندگی به انتخاب خود و یا به دلیل معاوضه دنیا با ارزش های دیگر می باشد. خداوند در آیه 6 سوره نساء با اشاره به اینکه کسی که نیازمند است، به مقدار متعارف می تواند ارتزاق نماید، در جای دیگر نیز می فرماید: صدقات مخصوص فقیرانی است که در راه خدا ناتوان و بیچاره اند و توانایی انجام کاری را که از پیش گیرند، ندارند... بنابراین اگر هر کدام از ما جزء کسانی هستیم که خداوند به ما دلی محزون، بدنی مریض و یا دستی خالی از ثروت دنیا عطا فرموده است اصلا نباید ناراحت و نگران باشیم چرا که پیامبر اکرم (ص) می فرمایند: خدایم با من تکلم نمود و گفت: ای محمد! اگر بنده ای را دوست بدارم سه چیز برای او قرار می دهم، دلی محزون، بدنی مریض و دستی خالی از ثروت دنیا... هر عقل سلیمی می داند که داشتن ثروت، مساوی است با رفاه و آسایش بیشتر در زندگی اما نداشتن ثروت آنچنانی از دنیا نیز باعث آن می گردد که انسان از رذائل اخلاقی ناشی از رفاه و ثروت خلاصی یابد و گرایش بیشتری به خداوند پیدا کند و با عموم مردم همدردی داشته باشد. مسلما اگر انسان طعم فقر و نداری را چشیده باشد خیلی بهتر می تواند دست دهنده داشته باشد و به نیازمندان کمک نماید چرا که خود طعم آن را چشیده است. بنابر مسائل یاد شده بهتر است که شخص فقیر برای حفظ دین خود، رعایت چند مورد را در دستور کار خویش قرار دهد: اول اینکه اندوهناک نباشد و مشکلات ثروتمندی را بررسی کند تا راضی به فقر شود. دوم اینکه توکل به خدا داشته باشد و فقر خود را پنهان نمایند. سوم اینکه فقیر نباید هیچ چشمداشتی به مال مردم داشته باشد و برای ثروتمندان به خاطر ثروتشان احترامی قائل نشود و عزت خود را حفظ کند. چهارم اینکه خداوند را فراموش نکند و به خاطر فقر از عبادت کوتاهی نکند. و آخرین و مهمترین نکته اینکه از همان مال اندک خود انفاق نماید که سبب گشایش و بسط روزی می گردد.         

راسخون